De begrafenis van de lokale democratie

Deze week hebben wij afscheid genomen. Nadat afgelopen maandag ons twee goed functionerende wethouders zijn ontvallen, namen wij afscheid van een groot aantal zaken en waarden waar de politiek in Castricum de afgelopen jaren voor heeft gestaan. We namen afscheid van transparantie, van openheid, van luisteren naar inwoners en van coalitiefracties met een eigen mening. We namen afscheid van het vermijden van de schijn van belangenverstrengeling en van wethouders die minder betaald kregen dan ze misschien verdienden.

Ook hebben we de lokale democratie ten grave gedragen. De burgemeester leidde de uitvaart en liep plechtig voor de nabestaanden uit. De koffie met cake voor de aanwezigen stond klaar, evenals de bloemen in het gemeentehuis, die op de kist van de democratie werden gelegd. Er heerste een grafstemming in het uitvaartcentrum aan het Raadhuisplein, die niet snel zal omslaan. Castricum is in rouw.

Centenakkoord zonder draagvlak

Maar in de realiteit van de heren Rood, Swart, Schijf en Steeman is er leven na de dood. Zij hebben niets en niemand ontziend hun plannen er doorheen gedrukt. Met een draagvlak van 52% in de gemeenteraad en nauwelijks 20% onder onze inwoners, als wij ons baseren op de brieven in de krant, de berichten op social media en de gesprekken op straat.

VVD, D66, CDA en GDB hebben samen het coalitieakkoord uit 2014 onder de kopieermachine gelegd en noemen dat nu het ‘Lenteakkoord’. Wij noemen het liever het ‘Centenakkoord’. Dan hebben wij het over de centen voor de beoogd wethouders zélf en niet over de centen voor onze inwoners, want die zijn inmiddels op. Castricum zat al in de financiële problemen, nadat als gevolg van de kaalslag onder leiding van de voormalig D66-wethouder van financiën allemaal noodverbanden moesten worden aangelegd, om de dienstverlening aan inwoners in stand te kunnen houden. Daar komen nu nog vele tonnen per jaar bij wegens oplopende wachtgeldverplichtingen door toedoen van datzelfde D66, en zijn eeneiige tweelingbroer VVD.

Rood en de 3S’ kennen zichzelf maximaal salaris toe

In die malaise zou een nuchter, weldenkend mens verwachten dat de heren hun geweten zouden laten spreken als het gaat om hun eigen inkomen. Maar niets is minder waar: de beoogd wethouders kennen zichzelf schaamteloos het maximale salaris toe, een verhoging van 17,6% ten opzichte van wat onze wethouders de afgelopen twee jaar betaald kregen. Dát is de werkelijke realiteit van dit gezelschap. Eigenbelang, machtsdenken, monddood maken en vriendjespolitiek.

Formateur Rood zei dat hij trots was dat hem dit allemaal in 4 weken was gelukt. Maar goedbeschouwd is dat nog een lange periode voor het kopiëren van het akkoord uit 2014. Was de kopieermachine zo traag of speelden er andere zaken die voor de vertraging zorgden? Zoals het afhaken van Esther Hollenberg, die vervolgens in twee weken tijd een succesvol bedrijf uit de grond heeft gestampt, zoals we deze week allemaal hebben kunnen lezen? Of heeft men veel tijd nodig gehad om met de VVD te overleggen welke passages misschien zwart gelakt moesten worden?

Zwartlakken is niet nodig. Want wat staat er nu eigenlijk voor nieuws in het akkoord? Is het dat de situatie van de veerponten niet wordt gewijzigd? Of dat de 200.000 Euro bezuiniging op de Jeugdzorg, om het tekort op de inhuur van externen te dekken, niet doorgaat? Maar waar wordt dat tekort dan wél uit betaald? Dat staat er dan weer niet in, evenmin als de verdeling van portefeuilles en de financiële doorrekening.

Gebrek aan visie, daadkracht en initiatief

Het akkoord vermeldt vooral wat er allemaal niet gaat gebeuren. Een verrassing is dat allerminst. Want de vier partijen die elkaar gevonden hebben om samen een coalitie te beginnen, blinken in de raad al een aantal jaren uit als het gaat om gebrek aan visie, daadkracht en initiatief. De VVD is sinds 2014 niet verder gekomen dan een motie om een zebrapad aan te leggen, van D66 horen we steevast alleen maar de opmerking “Daar gaan wij niet over”, het CDA is verstrikt geraakt in de spaghetti van de spoorwegovergang aan de Beverwijkerstraatweg en het GDB heeft zich al bijna een decennium lang beperkt tot één motie over zwembad Dampegheest, die dan 1x per jaar door de stencilmachine werd gehaald. Dat dan weer wel.

Er zit geen visie achter, geen enkel idee wat de toekomst gaat brengen, geen beeld hoe Castricum er in 2025 uit moet zien. Het zijn holle frasen. Totaal geen empathie, geen gevoel voor inwoners of hoe je hen bij het beleid zou kunnen betrekken. Er spreekt geen enkel ervaring of affiniteit uit met Zorg & Welzijn, wat onze inwoners direct raakt en waar de helft van onze tijd, energie en budgetten in gaat zitten. Zoals het er nu uitziet wordt de combinatiefunctionaris onthoofd en het besluit over de toekomst van zwembad De Witte Brug doorgetild naar 2018. Wie dan leeft, wie dan zorgt. Maar ondertussen wel de recreatieve zwemmers, de reddingsbrigade, Aquafit, onze toeristen en de opstellers van de plannen voor vernieuwing van het zwembad in onzekerheid achterlaten en 3,5 ton per jaar aan subsidie in verouderde techniek blijven pompen. In dit geval bijna letterlijk.

Leo van Schoonhoven wordt carrousellid

Het beoogd college gaat een zware tijd tegemoet. Door hun gedrag en schaamteloze zelfverrijking kunnen zij nauwelijks rekenen op enige sympathie in de raad of onder onze inwoners. De wethouders zullen zich veel meer moeten bewijzen dan normaal al het geval is. Gaat dat de heer Rood lukken, de man van de strakke procedures en de kadaverdiscipline? Hebben de pensionado’s Swart en Schijf eigenlijk wel voldoende energie voor zware dossiers als financiën en onze zorgtaken? Kan de heer Steeman bestuursverantwoordelijkheid aan zonder voor elke vraagstuk Alexander Pechthold te hoeven bellen of hem te kopiëren in zijn Twitterberichten? Het is in elk geval een weinig uitgebalanceerd geheel: verbonden door Limmen, 4 mannen, geen vrouwen, geen humor, geen relativeringsvermogen, geen zelfreflectie, geen openheid en geen visie. Maar wel een bijzonder mix van naïviteit en arrogantie. De ‘nieuwe realiteit’.

Van CKenG kan niet worden verlangd dat wij in zo’n theater op een constructieve manier oppositie gaan voeren. Wij zullen dat evenwel ook niet destructief doen, maar obstructief. Voorstellen die ons uit het College bereiken, zal onze fractie zorgvuldig bestuderen en dan met name op basis van de vraag: ‘wat hebben de inwoners van Castricum hieraan?’ Als het een perfect voorstel is, dan zullen wij het steunen. Als het minder dan perfect is, dan zullen wij ervoor gaan liggen met alle politieke instrumenten die ons ten dienste staan. Wij zullen worden gesterkt door de reïncarnatie van Leo van Schoonhoven. Leo zal met ingang van komende maand deel gaan uitmaken van onze fractie als carrousellid.

Er wordt wel eens gezegd: “het is een mooie dag om een erfenis te verdelen”. Deze week is de erfenis verdeeld van 6 jaar VVD-D66 en van het gedraaikont van CDA-GDB. Het is een trieste week, want de bankrekening, de oude sok en het juwelenkistje blijken leeg. Laten we maar naar de koffie met cake gaan.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *